PP, PVC of papier: welke verpakkingstape past bij welke doos?

Wie een rol verpakkingstape pakt, kijkt waarschijnlijk als eerste naar de breedte en misschien naar de prijs. Toch zeggen die twee eigenschappen lang niet alles. De drager kan van PP, PVC of papier zijn en ook de lijmlaag verschilt. Vooral bij zware dozen kan een verkeerde keuze onderweg problemen geven.

PP-tape voor dagelijks gebruik

Polypropyleen, meestal afgekort tot PP, is de tape die in veel magazijnen standaard in de dispenser zit. Dat is niet vreemd. PP is relatief voordelig, heeft een behoorlijke treksterkte en kan voor veel normale kartonnen dozen worden gebruikt. Het materiaal is vrij stug. Wie PP-tape met de hand probeert af te scheuren, merkt dat al snel.

Een tapedispenser met een goed mes maakt het werk een stuk makkelijker. Voor lichte en middelzware dozen die droog en bij redelijk constante temperaturen worden opgeslagen, is PP meestal voldoende. Bij zwaardere dozen is niet alleen de folie van belang. Juist de lijmlaag gaat dan een grotere rol spelen.

PVC kan meer beweging opvangen

PVC-tape voelt anders aan. De folie is soepeler en kan enigszins meerekken. Daardoor volgt de tape de vorm van een doos beter wanneer karton onder belasting iets vervormt. PVC rolt bovendien doorgaans stiller af en is gemakkelijker met de hand af te scheuren.

Dat maakt PVC interessant voor dozen die zwaarder worden belast of langere tijd gesloten moeten blijven. Denk bijvoorbeeld aan dozen met metalen onderdelen of installatiemateriaal die eerst in het magazijn staan en vervolgens meegaan naar de bouwplaats. Kijk bij de keuze naar gewicht, transport en opslag. Voor een doos die dezelfde dag in een droog magazijn wordt uitgepakt, gelden andere eisen dan voor materiaal dat een week in een onverwarmde opslag staat.

Papieren tape: karton en sluiting samen afvoeren

Papieren tape wordt steeds vaker gebruikt wanneer de recyclebaarheid van een verpakking belangrijk is. Kartonnen doos en tape kunnen dan samen bij het oud papier. Er bestaan versterkte uitvoeringen voor zwaardere verpakkingen.

Wel moet ook hier goed worden gekeken naar de toepassing. Een doos met zware bouwmaterialen stelt andere eisen aan de sluiting dan een verpakking met lichte kunststof onderdelen. Door hier over na te denken voor verzending, voorkom je schadegevallen achteraf. Een doos krijgt in het verzendproces immers heel wat te verduren.

Welke lijm zit er onder de tape?

De folie valt het meeste op, maar de lijm bepaalt voor een belangrijk deel hoe goed de tape op het karton blijft zitten. Wie verpakkingstape koopt, komt meestal acryl, hotmelt en solvent tegen.

Acryllijm heeft wat tijd nodig om zijn volledige kleefkracht op te bouwen. Een voordeel is dat deze lijm goed bestand is tegen veroudering en uv-licht. Dat kan interessant zijn voor dozen die langere tijd worden opgeslagen.

Hotmelt pakt juist snel. De tape hecht vrijwel meteen aan het karton en is daardoor praktisch bij een hoge verwerkingssnelheid. Langdurige blootstelling aan hoge temperaturen en uv-licht past minder goed bij deze lijmsoort.

Solventlijm op basis van rubber wordt vooral interessant als de omstandigheden minder voorspelbaar zijn. De kleefkracht blijft ook bij lagere temperaturen en een hogere luchtvochtigheid goed op niveau. Op een bouwplaats, waar dozen niet altijd in een verwarmde en stofvrije ruimte terechtkomen, kan dat het verschil maken.

48, 50 of toch 75 millimeter?

Voor gewone kartonnen dozen is tape van 48 of 50 millimeter breed de gebruikelijke keuze. In veel magazijnen is dit dan ook de standaardmaat in de tapedispenser. Daarmee is de centrale naad van een standaard vouwdoos goed af te sluiten. Bij zware of grote dozen kan 75 millimeter wel zinvol zijn. Het grotere oppervlak verdeelt de belasting over meer karton.

Let daarnaast op de kwaliteit van het karton. Tape kan een te lichte doos niet alsnog geschikt maken voor twintig kilo materiaal. Dubbelgolfkarton kan bijvoorbeeld een logischer keuze zijn dan een lichte enkelgolfdoos.

Zware doos? Gebruik de H-methode

Ook goede tape kan verkeerd worden aangebracht. Bij een lichte doos is één strook over de lange middennaad vaak voldoende. Voor een zware doos is het verstandig om meer zekerheid in te bouwen.

Daarvoor wordt in de professionele verpakkingspraktijk vaak de H-methode gebruikt. Eerst wordt de lange naad dichtgeplakt. Daarna krijgen ook de twee naden aan de zijkanten een strook tape. Van bovenaf bekeken vormen de drie stroken samen een H. Doe dit bij een zware verpakking niet alleen aan de bovenzijde, maar ook aan de bodem. Die extra stroken voorkomen dat de buitenste flappen open gaan staan.

Tegelijk komt er minder gemakkelijk stof of vuil tussen de naden. Vooral bij dozen die meerdere keren worden verplaatst of enige tijd op de bouwplaats blijven staan, is dat geen overbodige maatregel.

Doos, tape en toepassing moeten bij elkaar passen

De sterkste tape lost niet ieder verpakkingsprobleem op. Een stoffige, vochtige of beschadigde kartonnen ondergrond kan de hechting verminderen. Plak tape daarom bij voorkeur op schoon en droog karton en druk deze over de volledige lengte goed aan.

Wie tape kiest, doet er goed aan eerst naar de doos en de route daarna te kijken. Een lichte magazijndoos kan prima worden gesloten met PP-tape van 48 of 50 millimeter. Voor zware dozen, lage temperaturen of wisselende omstandigheden kan PVC of een stevige PP-tape met solventlijm geschikter zijn. Bij papier speelt naast belasting ook de gewenste recyclebaarheid mee.

De doos zelf blijft ondertussen de basis. Packaging Discounter maakt kartonnen dozen in eigen productie, met ruim 50 jaar ervaring, en levert direct uit voorraad. Stem vervolgens de tape, lijmsoort en sluitmethode af op wat er daadwerkelijk in die doos gaat. Dat voorkomt dat een paar centimeter besparing op tape uiteindelijk leidt tot een open bodem en losse bouwmaterialen op de verkeerde plek.