Rookwerende deuren: kijk naar complete deurset

Rook vormt bij brand een groot risico. Daarom is het belangrijk dat rookwerende scheidingen in een gebouw ook daadwerkelijk de prestaties leveren die ervan worden verwacht. Sinds 1 juli 2021 wordt de rookwerendheid van deuren en kozijnen bij nieuwbouw niet langer indirect afgeleid van de brandwerendheid, maar beoordeeld op daadwerkelijke rooklekkage. Dat heeft gevolgen voor ontwerp, productkeuze, montage én de beoordeling van bestaande situaties.

 Europese testnorm die bepaalt in welke mate een deur-, luik- of schuifconstructie rook tegenhoudt.

Tekst: Henk Breel, GND

Onder Bouwbesluit 2012 werd rookwerendheid bepaald aan de hand van de vlamdichtheid. Een brandwerende deur is echter niet automatisch rookdicht. Bij relatief lage temperaturen kunnen naden en kieren nog aanwezig zijn, waardoor rook kan passeren. Sinds 2021 wordt daarom voor nieuwbouw via NEN 6075:2020 gewerkt met een realistischer beoordeling van rookwerendheid. De beproeving vindt plaats volgens EN 1634-3[1] en de classificatie volgens EN 13501-2[2]. Daarbij wordt onderscheid gemaakt tussen rookwerendheid bij omgevingstemperatuur (20 °C) Sa en rookwerendheid bij maximaal 200 °C, waarbij ook bij een hogere druk wordt getest.

Rookwerendheid is systeemprestatie

Voor de bouwpraktijk is vooral van belang dat niet alleen het deurblad bepalend is. De prestatie wordt geleverd door de deurset: deurblad, kozijn, afdichtingen, onderaansluiting en eventuele beglazing vormen samen het geheel. Ook de aansluiting van het kozijn op de wand is van belang. De prestatie is alleen gegarandeerd wanneer de onderdelen conform de onderbouwing zijn uitgevoerd. 

Daarmee krijgt ook de montage nadrukkelijk aandacht. Verwerkingsvoorschriften en aansluitdetails van de fabrikant moeten worden gevolgd. Bovendien is het verstandig de afdichting tussen kozijn en wand te controleren voordat architraven of aftimmeringen worden aangebracht. 

Bestaande bouw 

Bij bestaande gebouwen is de situatie complexer. Een bestaand gebouw betekent niet automatisch dat alleen de eisen voor bestaande bouw gelden. Er moet onderscheid worden gemaakt tussen een bestaande situatie, onderhoud en verbouw. Bij verbouw vormt het rechtens verkregen niveau het uitgangspunt, met het niveau voor bestaande bouw als ondergrens en nieuwbouw als bovengrens. Voor bepaalde scheidingsconstructies tussen een woning en een gemeenschappelijke verkeersruimte geldt bij verbouw S200. 

Bij bestaande deursets ontbreekt bovendien regelmatig een volledige onderbouwing. Dan wordt het toepassingsgebied van classificatierapporten belangrijk. Daarin staan onder meer voorwaarden voor afmetingen, materialen, hang- en sluitwerk en toegestane naadwijdten. Door te beoordelen of bestaande onderdelen binnen deze toepassingsgebieden vallen, kan worden vastgesteld of een oplossing voldoende is onderbouwd. 

Voor die onderbouwing kunnen verschillende bewijsroutes gelden. Er wordt onderscheid gemaakt tussen een CPR-route en een nationale route voor niet-geharmoniseerde producten. 

Naar aantoonbaar presteren

De praktische boodschap is daarmee helder: schrijf niet alleen een ‘rookwerende deur’ voor. Kijk naar de complete deurset, de aansluiting op de bouwkundige constructie, de montage én de beschikbare onderbouwing. Juist de samenhang bepaalt of de beoogde rookwerende prestatie in de praktijk ook daadwerkelijk wordt gerealiseerd.

Meer weten? Ga naar gnd.nl en klik op het rook-icoon. 

GND is de overkoepelende organisatie van toonaangevende Nederlandse houten deurenfabrikanten die een gegarandeerde kwaliteit bieden.

Europese norm die de brandwerendheid en rookdichtheid van bouwproducten en bouwelementen indeelt op basis van brandtests.